تپیدنهای ناکامیست مضراب خروش من

به هنگام وداعت ناله می جوشد ز آغوشم

حریف درد دل جز با ضعیفی بر نمی آیی

چو چنگ آخر خمیدن بست بار ناله بر دوشم

به جام آرزو خون می خورم چندانکه می جوشم

فزود ازگردش رنگم غرور مستی نازت

نگاهت می زند ساغر به قدر رفتن هوشم