به رنگ چنبر دف آنقدر از خود تهی گشتم

که این افسانه آتش دارد و من پنبه درگوشم

نواها داشت ساز عبرت این انجمن اما

نگردید از کری قابل تمیز خیر و شر گوشم

که سعی غیر می بندد صدای خویش درگوشم

سفیدی می کند از پنبه اینجا چشم امیدی

نوای عالم آشوبی که دارد در نظر گوشم