گردم چمن رنگ نبالد چه خیال ست

انگور نگردد گره ریشه تاکم

بی موج به ساحل نرسد کشتی خاشاک

از تیغ اجل نیست در این معرکه باکم

عمری ست که در راه تمنای تو خاکم

دارد نفسم پیچ و خم طره رازی

کان را نبود شانه مگر سینه چاکم