دارد نفسم پیچ و خم طره رازی

از تیغ اجل نیست در این معرکه باکم

گردم چمن رنگ نبالد چه خیال ست

عمری ست که در راه تمنای تو خاکم

کان را نبود شانه مگر سینه چاکم

از بسمل شمشیر جفا هیچ مپرسید

دارم به نظر ذوق هلاکی که هلاکم