همان با خوبش دارم کار، گر صلح است و گر جنگم

به وضع احتراز هر دو عالم باج می گیرم

جهانگیر است چون خورشید ناگیرایی چنگم

طرف در تنگنای عرصه امکان نمی گنجد

به وهم عافیت چون غنچه محروم از گلم بیدل

شکستی کو که رنگ دامن او ریزد از چنگم