به منزل می رسد در یک چکیدن گام فرسنگم

تواضع احتراز از هر دو عالم باج می گیرم

جهانگیر است چون خورشید ناگیرایی چنگم

چو اشکم ختم کار جستجو فرصت نمی خواهد

دم پیری نفس گر می کشم عرض عرق دارد

نوا هم سرنگون گل می کند از خجلت چنگم

اثرها برده ام از حیرت گلزار بیرنگی