نوا هم سرنگون گل می کند از خجلت چنگم

چو اشکم ختم کار جستجو فرصت نمی خواهد

به منزل می رسد در یک چکیدن گام فرسنگم

دم پیری نفس گر می کشم عرض عرق دارد

اثرها برده ام از حیرت گلزار بیرنگی

به غربال پر طاووس باید بیختن رنگم

غنیمت می شمارم چون فروغ شمع ظلمت را