در پر خویشست بالین فراغ بسملم

جنس دیگر چیست تا از دوستان باشد دریغ

تیغ قاتل هم ز خون نگریست داغ بسملم

دستگاه راحتم منت کش اسباب نیست

حیرتم دیدی ز سیر عالم رازم مپرس

خار مژگان چیده ام ، دیوار باغ بسملم

شوق تا از پر زدن واماند صبح نیستی است