هنوزم شمع سودا در نقاب هوش می سوزد

چوتخمم تا گره واکرده ای گل می کند نامم

مگر از خود روم تا مدعای دل به عرض آید

صدایی درشکست رنگ می دارد لب جامم

سرا پا آتشم اما به طرز سوختن خامم

به چشم بسته غافل نیستم از شوق دیدارت

ز صد روزن به حیرت می تپد در پرده بادامم