کند صد کوچه بیداد را رنگین گل اندامم

به چشم بسته غافل نیستم از شوق دیدارت

ز صد روزن به حیرت می تپد در پرده بادامم

شرار برق جولان از رگ خارا نیندیشد

شکوه حسرت دیدار قاصد بر نمی تابد

مگر در محفل جانان برد آیینه پیغامم

گرفتار طلسم حیرت دل مانده ام بیدل