عبث قدح کش گلجامهای حمامم

چو شمع صبح بهارم چه کار می آید

بسست سایه گل بر سر افکند شامم

حیا ز انجم و افلاک پر عرق پیماست

شرار کاغذ و آسودگی چه امکان است

غبار صید به غربال می دهد دامم

هزار نامه گشودم ز ناله لیک چه سود