جنون ساز نقط کردم فغانها صرف خط کردم

به طوف سوختن هم کسوت شمع است احرامم

خجالت می کشم ازشوخی اظهارمخموری

ندارم باده تا بال صدایی ترکند جامم

ولی از سستی طالع کسی نشنید پیغامم

به هر واماندگی ناچار می باید ز خود رفتن

تحیر می شمارد در دل مو گهرگامم