از دوش فکندم به یک انداز تغافل

مشکل که برد صرفه ای از خواب به چشمم

آیینه تمثال ، تعلق نپذیرد

سامان دو عالم کن و دریاب به چشمم

بار مژه بود الفت اسباب به چشمم

بی روی توهرچند به عالم زنم آتش

صیقل نزند آینه مهتاب به چشمم