با تیغ طرف گشته ام از دست سلامت

باریکتر از ریشه تحقیق جسیمم

چشمی نگشودم که به زخمی نتپیدم

عمریست چو عبرت به همین کوچه مقیمم

چون شمع به هر جا سر خویش است غنیمم

بی درد سری نیست سحر نیز درین باغ

صندل به جبین می وزد از دور نسیمم