بحر عریانست اگر بیرون کنی پیراهنم

با که گویم ور بگوبم کیست تا باورکند

آن پری روبی که من دیوانه اوبم منم

چون حبابم پردههستی فریبی بیش نیست

قید الفتگاه دل را چاره نتوان یافتن

عمرها شد چون نفس در آشیان پر می زنم

در سراغم ای نسیم جستجو زحمت مکش