بسکه سر تا پای من وحشت کمین بیخودیست

عمرها شد چون نفس در آشیان پر می زنم

در سراغم ای نسیم جستجو زحمت مکش

رفته ام چندانکه نتوانی به یاد آوردنم

نیست بی آواز پای دل شکست دامنم

سوی بیرنگی نفس هردم پیامم می برد

می رسد گردم به منزل پیشتر از رفتنم