می رسد گردم به منزل پیشتر از رفتنم

بسکه سر تا پای من وحشت کمین بیخودیست

نیست بی آواز پای دل شکست دامنم

سوی بیرنگی نفس هردم پیامم می برد

بیدل از بس مانده ام چون کوه زیر بار درد

ناله جای گرد می گردد بلند از دامنم