بیدل از بس مانده ام چون کوه زیر بار درد

نیست بی آواز پای دل شکست دامنم

سوی بیرنگی نفس هردم پیامم می برد

می رسد گردم به منزل پیشتر از رفتنم

ناله جای گرد می گردد بلند از دامنم