چه ممکنست برون قفس پرافشانم

نداشت خاتم دیگر نگین عافیتی

به روی آبله کندند نام جولانم

چو صبح اگر همه پروازم از فلک گذرد

هزار رنگ چو طاووس سوختم اما

نکرد شعله ز بی روغنی چراغانم

نفس متاع سزاوار خودفروشی نیست