ادب پرورده عشقم نگه را ناله می دانم

ز صد ابرام بیش است انفعال چشم حیرانم

تماشای دو رنگی برنمی دارد حباب من

نظر تا بر تو واکردم ز چشم خویش حیرانم

به رنگ ابر در یاد تو هر جا گریه سرکردم