به هر مژگان زدن جوشیده ام با عالم دیگر

شکفتن در مزاجم نیست رنگ زرد رامانم

به حکم عجز شک نتوان زدود از انتخاب من

دربن دفتر شکست گوشهای فرد رامانم

پریشان روزگارم اشک غم پرورد رامانم

شکست رنگم وبر دوش آهی می کشم محمل

درین دشت از ضعیفی کاه باد آورد رامانم