درین دشت از ضعیفی کاه باد آورد رامانم

به هر مژگان زدن جوشیده ام با عالم دیگر

پریشان روزگارم اشک غم پرورد رامانم

شکست رنگم وبر دوش آهی می کشم محمل

تمیز خلق از تشویش کوری برنمی آید

همه گر سرمه جوشم در نظرهاگرد رامانم

نه داغم مایل گرمی نه نقشم قابل معنی