تمیز خلق از تشویش کوری برنمی آید

پریشان روزگارم اشک غم پرورد رامانم

شکست رنگم وبر دوش آهی می کشم محمل

درین دشت از ضعیفی کاه باد آورد رامانم

همه گر سرمه جوشم در نظرهاگرد رامانم

نه داغم مایل گرمی نه نقشم قابل معنی

بساط آرای وهمم کعبتین نرد را مانم