سحرگل کرد اماگشت آخر محرم شبنم

تو هم مژگان نبندی تا ابدگر دیده نگشایی

که محو انتظارکیست چشم پر نم شبنم

درین گلشن که شخص از شرم پیدایی عرق دارد

طلسم حیرتست آیینه دار شوکت هستی

مدان جز حلقه چشمی نگین با خاتم شبنم

عرق ریز حنا صد رنگ توفان در بغل دارد