غنچه خرمن می کند شوقم زمین تا آسمان

زان تبسمها جهانی مرده را احیا کنم

در خمارآباد امکان ساغر دیگر کجاست

التفاتی واکشم زان چشم و مستیها کنم

بوسه واری گر به خاک آستانت جا کنم

فکر آن قامت جهانی را بلند آوازه کرد

رخصت نازی که من هم مصرعی رعنا کنم