بر قفا افتم چو مژگان گر مژه بالا کنم

فکر آن قامت جهانی را بلند آوازه کرد

رخصت نازی که من هم مصرعی رعنا کنم

شرم حسنم ساغر تکلیف چندین بیخودیست

در شکایت نامه ام چون کاغذ آتش زده

نقطه پر پیدا کند تا نامه بر پیدا کنم

ناز پرورد تغافل خانه یکتایی ام