قطره اشکی به توفان آورم کز حسرتش

نقطه پر پیدا کند تا نامه بر پیدا کنم

ناز پرورد تغافل خانه یکتایی ام

هر کجا آیینه ای را بینم استغنا کنم

تشنه کامی را صدای ساغر دریا کنم

عشق بیدل گر بساط نازم آراید چو شمع

آنقدر گردن کشم از خود که سر را پا کنم