بایدم از خویش رفت آندم که یاد پا کنم

حیرت از ایام وصلم فرصت یادی نداد

کز بهار رفته رنگی در خیال انشا کنم

گرد راه حسرتم وامانده جولان شوق

تاجر عمرم ندارم غیر جنس کاستن

به که با این سود خجلت هم به خود سودا کنم

هر سر مویم درین وادی به راهی رفته است