بر نگین زین دو نفس عمر چه بیداد کنم

گر خموشی دهدم صلح به جمعیت دل

ما و من پیشکش تهمت اضداد کنم

نام عنقا بنشان به که نگردد ممتاز

عالمی چشم به ویرانی من دوخته است

به که بر سر فکنم خاک و دلی شاد کنم

تاب محرومی پرواز ندارم ور نه