بال و پر بشکنم و خانه صیادکنم

عالمی چشم به ویرانی من دوخته است

به که بر سر فکنم خاک و دلی شاد کنم

تاب محرومی پرواز ندارم ور نه

بی خزان است بهار چمنستان خیال

هر چه پیش آید از آن بگذرم و یاد کنم

هر قدم در ره او کعبه و دیر دگر است