آرزوی مرده را تا چند غسالی کنم

کثرت آثار در ترک تماشا وحدت است

چشم پوشم آنچه تفصیلی ست اجمالی کنم

آبروی شمع آخر ریخت اشک بی اثر

سوختن همچون چنار آسان نمی آید به دست

نوبر این رنگ شاید در کهنسالی کنم

آتش افتد در بنای فقر و من از سوز دل