عمری ست گرمی قدحش باده پرور است

گاهی به ناله گه به تپش گرد می کنم

یعنی دل گداخته ام ، درد می کنم

شیری که چون سحر به نفس سرد می کنم

محراب تیغ یار و من از سجده بی نصیب

گویا وضو به زهره نامرد می کنم