یارب مباد زحمت محمل کشان ناز

شیری که چون سحر به نفس سرد می کنم

محراب تیغ یار و من از سجده بی نصیب

گویا وضو به زهره نامرد می کنم

از پا فتاده نی که ره آورد می کنم

فقرم به صد هزار غنا ناز می کند

کاری که از هوس نتوان کرد می کنم