پوچ می یابم سر و برگ بساط اعتبار

زندگی را از قد خم عبرت آگه می کنم

وقف رعنایی بساطی داشتم ته می کنم

این کتانها را خیال پرتو مه می کنم

در خرابات تغافل درد هم ناصاف نیست

چشم اگر پوشم جهانی را منزه می کنم