چشم اگر پوشم جهانی را منزه می کنم

پوچ می یابم سر و برگ بساط اعتبار

این کتانها را خیال پرتو مه می کنم

در خرابات تغافل درد هم ناصاف نیست

ضبط دل در قطع تشویش املها صنعتی ست

چون گهر زین یک گره صد رشته کوته می کنم

یک نفس گر سر به جیبم واگذارد روزگار