ضبط دل در قطع تشویش املها صنعتی ست

این کتانها را خیال پرتو مه می کنم

در خرابات تغافل درد هم ناصاف نیست

چشم اگر پوشم جهانی را منزه می کنم

چون گهر زین یک گره صد رشته کوته می کنم

یک نفس گر سر به جیبم واگذارد روزگار

یوسفستانها خمیر از آب این چه می کنم