من هم درین توهم همسایه یقینم

نامم گداخت چندان از انفعال شهرت

کز فلس ماهیان برد نقش دگر نگینم

گویند از میانش جز در کمان نشان نیست

چون موج از محبت هر چند آب گشتم

نگذاشت آتش آخر دنبال انگینم

در صلحنامه هوش ثبت است بی دماغی