از نقش قدم سرکشی ناز نشاید

تا پهلوی آسایش درویش نشینم

آب گهرم چند درین کینه پرستان

ممنون دم تیغ و سر نیش نشینم

تا محو شدن به که ادب کیش نشینم

بر دامن پاک تو غبارم من بیدل

مگذار که دیگر به سر خویش نشینم