بر دامن پاک تو غبارم من بیدل

ممنون دم تیغ و سر نیش نشینم

از نقش قدم سرکشی ناز نشاید

تا محو شدن به که ادب کیش نشینم

مگذار که دیگر به سر خویش نشینم