کاش شور این محیط ازگرد ساحل بشنوم

تا به فهم آید معانی رنگ می بازد شعور

گر همه حرف خود است آن به که غافل بشنوم

چون غرور عافیت هیچ آفتی موجود نیست

احتیاج و شرم با هم می گدازد سنگ را

آه اگر حرف لب خاموش سایل بشنوم

دوستان خون بحل هم ازدیت نومید نیست