دوستان خون بحل هم ازدیت نومید نیست

کاش شور این محیط ازگرد ساحل بشنوم

احتیاج و شرم با هم می گدازد سنگ را

آه اگر حرف لب خاموش سایل بشنوم

واگذاربدم دمی تا نام قاتل بشنوم

ای تپیدن بعد مرگم آنقدر همت گمار

کز غبار خود صدای بال بسمل بشنوم