تا بینی آستان که ام یا چه درگهم

گنجینه و ذخیره اسباب اعتبار

دست تاسفی است اگر آوری بهم

خاکم به پایمالی وضعم تاملی

از کبک من ترانه مستان شنیدنی ست

چیزی دگر مپرس همین الله الهم

تا بارگاه فقر شکوه که می رسد