خطاست نقطه اش از انفعال کار تباهم

کفیل عافیت من بس است وضع ضعیفی

ز رنگ رفته همان سر به بالش پرکاهم

به صفحه ای که نویسند حرفی از عمل من

به جز وبال چه دارد سواد نسخه هستی

بس است آفت مورکلف به خرمن ماهم

به قطرگی ز محیطم مباش آنهمه غافل