به صفحه ای که نویسند حرفی از عمل من

نمو ز جوهر آیینه وام کردگیاهم

کفیل عافیت من بس است وضع ضعیفی

ز رنگ رفته همان سر به بالش پرکاهم

خطاست نقطه اش از انفعال کار تباهم

به جز وبال چه دارد سواد نسخه هستی

بس است آفت مورکلف به خرمن ماهم