ای زلف یار تاکی با شانه همزبانی

نقش نگین داغ است سطری که دارد آهم

آمد به یاد شوقم کیفیت خرامی

شد موج ساغر می در چشم تر نگاهم

ما نیزسینه چاکیم رحمی به حال ما هم

تاری ست پیکر من در چنگ ناتوانی

از زخمه نگاهی بنواز گاه گاهم