آمد به یاد شوقم کیفیت خرامی

در دعوی اسیران ، زلف دو تا، گواهم

جوهر ز ضعف پروار آیینه می پرستد

نقش نگین داغ است سطری که دارد آهم

شد موج ساغر می در چشم تر نگاهم

ای زلف یار تاکی با شانه همزبانی

ما نیزسینه چاکیم رحمی به حال ما هم