مقیم سایه بال هماست بخت سیاهم

کباب عافیتم بیدماغ افسر جاهم

چو شمع خواب فراغت بس است ترک کلاهم

غبار وادی الفت سوار ناز که دارد

دبیر حشر ز اعمال من شمار چه گیرد

که شسته است خط از نامه انفعال گناهم

درین چمن که دم از رنگ و بو زدن دم تیغست