درین چمن که دم از رنگ و بو زدن دم تیغست

مقیم سایه بال هماست بخت سیاهم

دبیر حشر ز اعمال من شمار چه گیرد

که شسته است خط از نامه انفعال گناهم

ز سنگ تفرقه چون غنچه خامشی است پناهم

تحیرم جرس شوق کاروان که دارد

که شور رفتن دل می چکد ز تار نگاهم