به بوی غنچه نسبت کرده ام طرز کلامت را

به وحشت جستنی زین خانه دلگیر می خواهم

به هر مویم هجوم جلوه خوابانده ست مژگانها

ز شوقت جنبشی چون خامه تصویر می خواهم

زبان برگ گل در عذر این تقصیر می خواهم

درین صحرا جنون هرزه فکر دامها دارد

دو عالم جسته است از خویش و من نخجیر می خواهم