شوقم آن دم که پر افشاند به صحرای عقول

که به هر ذره دو خورشید نمایم تقسیم

در بهاری که منش غنچه تمکین بندم

وضع شبنم نکشد تهمت اجزای نسیم

گشت یک عالم ارواح در اندیشه جسیم

قصر سودای جهان پایه قدری می خواست

چترزد دود دماغ من وشد عرش عظیم